دل تنگی

دلم تنگه برای قدم زدن با تو درتاریک روشن پیاده روهای بی خیالی.

                                          برای همه ی چیزهایی که ناگفته می ماند،

                                                        در کوچه های دل واپسی ،" زیر نور ماه " ،در اطاقکی فلزی

   

برای نکاه معصومانه ات

                                 برای  طعم شیرین درک شدن

                                                                          برای یکی شدن و دو تا ماندن

 

برای رقصیدن  در روز پاییزی تولدت

                                                برای با هم گریستن در شطرنج عاشقی

 

برای چشمان شهلای پیر مرد در تابلوی نقاشی

                                    برای " قمار بازی که بباخت هر چه بودش

                                                                             ننماندش هیچش الا هوس قمار دیگر"     

      

دلم تنگ است برای تنهایی پل

                                      و برای تنهایی رود

                                                            رودی که می ریزد عظمت کوه را به وسعت دریا

                                                                                                                                                                                                                                                                                                            

دلم تنگه برای سوسکی که سراغت را می گیرد،

                                                   از لاک پشت کوچولو یی که مادرش را جستجو می کند.

 

                                                             

    

                              

تجربه های مفید

با پوزش از این که موفق نشدم گوینده ی همه جملات را پیدا کنم.

فرصـت مـمكــن اسـت فـقـط يـك بــار در خـانـه شـمـا را بـزند، امـا وسـوسـه هميشه بر زنگ در تكيه زده است.

فروتن باش. پيش از آنکه تو به دنيا بيايي ، خيلي کارها انجام شده بود.

روياها در ابتدا غـير ممكن به نظر ميرسند ســپس غـير محـتـمـل و سرانجام غير قابل اجتناب.

باورهـاي منـفـي دقـــيــقــا بـاورنـد نــه واقـعيـت؛ زمـيـن هـيچـگاه مـسطح نـبود، هرچند همه براين باور بودند كه مسطح است.   

فـردا بـسيـار شبـيـه امـروز خواهد بود مــگر آنــکــه تـلاش را بر آن بيفزاييم

هماننـد انسانـهاي اهـل عمل تفكر كرده و همانند انسانهاي اهل تفكر عمل نماييد.

به خدا نگوييد كه مشكلات بزرگي داريـد، بـه مـشـكـلات بـگويـيـد كه خداي بزرگي داريد.

چـيـزي باش كــه آرزو داري؛ چرا كـه فقط يـك بار بـه دنيا مي آيي و بس.

كارهاي مشكل مجموعه كارهاي آساني است كه بموقع انجام نشده است.

بـراي يـافـتـن مـرواريـد دريـاهـــا را جـستجو نكنيـد؛ ممكـن اسـت در دامن خودتان باشد.

سعي كنيد تا چيزهايي راکه دوسـت داريـد بـدست آوريـد و گــرنه ســرانــجام نـاچـار خـواهيد شد چيزهايي را کـه بدست آورده ايـد دوست بداريد.(جرج برنارد شاو)

انسان هـاي خـوشبخـت آنهايي نيستند كه همه چيز دارند بـلكه آنهايي هـستـنـد كـه بـيــشـتــر ميبخشند.

اهــداف شـــما مــــنهاي شك و ترديـدهـاي شما مساويسـت بــا حقيقت شما.

 

انسـانـهايـي كـه ازدرون خالـي هستـنـد، از بـرون خودنمائي مي كنند.

 

تجربه معلــــم بدي است چـون اول امـتــــحان مي گيرد بعد درس ميدهد.

 

تنها اتفاقات كوچك روزانه است كــه زندگي را تماشائي ميــكند.      

کسـي کـه فـکر و تـدبــير دارد از هر چيزي که ببـيند پند مي گيرد.حضرت علي (ع(

بـسياري از مردم عمر خود را در جزيره اي خيالي به نام "يـك روز دست بكار خواهم شد" سـپري ميكنند.

محال از طرزفكر ما بوجود مي ايد.

بکوش عظمت در نگاه تو باشد نه انچه بدان مي نگري.(اندره ژيده)

جهان هر كس به اندازه وسعت فكر او است

بهترين اتفاقات زمـانـي رخ مي دهند که اصلا انتظارش را نداريم

لذت حسود از همه کمتر است.(حضرت محمد(ص)

بحران هاي بزرگ مردان بزرگ را به وجود مي اورد.( کندي)

 

 

جدایی و امید

جدایی ذاتی سرنوشت آدمی است . و همواره با درد و اندوه همراه است . گریه ی دل خراش نوزاد به هنگام تولد ، فغان کودک زمانی که از شیر گرفته می شود ،چشمان اشک بارمان زمانی که عزیزی را بدرقه ی سفر می کنیم ، همگی بازتاب رنج حاصل از جدایی است .

سفر دراز  انسان  در طول حیات خویش را می توان به منزل گاه هایی چند تقسیم کرد . اقامت ما در هر یک از این منازل  تا جایی و اندازه ای امکانات رشد را در اختیارمان قرار می دهد. زمانی که توشه ی هر خانه را به اتمام بردیم آن قدر قوی و فربه شده ایم تا سفری دیگر را آغاز کنیم. انسان همانند اشیا تمایل به حفظ وضع موجود دارد.(قانون اینرسی یا ماند). ترس از ناشناخته ها ،زحمت سازگار شدن با محیط جدید از عواملی هستند که جدایی را تلخ و دشوار می سازند . برای این که اجسام بتوانند بر اینرسی سکون غلبه کنند.وارد امدن نیرویی بزرگ تر بر انها لازم است . آدمی نیز با شوق شکفتن و پرواز در افقی بازتر نیروی اراده را را به کمک می گیرد تا از لختی و رخوت رهایی یابد، به حرکت درآید و در خانه ای وسیع تر ،باز هم موقت ،منزل گزیند. و قصه ی وصال – جدایی – وصال  - ....  همین طور  تا پایان سفر زندگی ادامه می یابد.

عدم پذیرش به موقع جدایی به معنای ماندن ، پژ مردگی و محروم شدن از شوق وصالی دگر است .

جنینی که در 9 ماهه گی  نخواهد خلوت دنج رحم مادر را ترک نماید  محکوم به خفگی در زندان زهدان است . بچه ای  که ازترک دنیای بی خبری کودکانه در 7 سالگی سر بازند و از ترس دنیای ناشنا خته دبستان، از آموختن خود داری ورزد سرنوشتی جز زیستن در جهل و بی چاره گی نخواهد داشت .