سالمندان - 1
خرج کردن محبت بدون توجه به کیفیت آن همان طور که برای کودکان می تواند ویران گر باشد .برای سالمندان نیز می تواند آثار مخربی به دنبال داشته باشد . و منجر به از دست رفتن استقلال روانی ،اعتماد به نفس و حتی به افسردگی فرد سالمند بیانجامد. برخی از فرزندان و نزدیکان افراد مسن به علت بهره مند نبودن از دانش مهربانی و از ترس انگِ فرزند ناسپاس آن چنان محدودیت های در شیوه زندگی والدین یا پدر بزرگ ها و مادر بزرگ های خود به وجود می آورند که موجب می گردد مرگ روانی بسیار زود تر از مرگ جسمی دامن گیر این گونه افراد گردد .در این زمینه توصیه می شود اعمال هر گونه محدودیت در رژیم غذایی ، ساعات خواب و بیداری ، مسکن ، هم خانه ها و هر یک از جنبه های زندگی افراد سالمند فقط زمانی مجاز شمرده می شود که:
n منافی استقلال و آزادی فرد _ با توجه به شرایط خاص هر سالمند _ نباشد .
n واقعا هیچ راه دیگری غیر از اعمال آن محدودیت وجود نداشته باشد . و به یاد داشته باشیم توانایی های افراد سالمند در اداره زندگی خود معمولا بیش از ان چیزی است که ما تصور می کنیم .
n قبل از اعمال هر کونه تغییری در زندگی سالمند ، باید ضرورت آن مورد پذیرش قلبی فرد قرار گیرد . و در صورت مقاومت سالمند با صبوری به دلایلش گوش فرا دهیم . انگیزه های ناگفته و نهفته را از لابلای گفته های آن ها کشف کنیم.بدیهی است منظور ایراد تفاسیر عجیب و غریب فرویدی از حرف های ساده و مستقیم نیست . بلکه صرفا یادآوری این نکته است که در برخی موارد خواست های واقعی آدم ها ممکن است با آن چه بیان می کنند یکی نباشد. و باور داشته باشیم همیشه حق با ما نیست .مهم تر این که به تجارب این افراد در سازگاریشان با شرایط متنوع محیطی احترام گذاریم .
n به نظر می رسد داشتنِِ مسکنی با استقلال نسبی از دیگران جز حیاتی ترین نیاز های بسیاری از افراد سالمند باشد . در صورتی که فرد تمایلی به زندگی در زیر یک سقف با فرزندان ندارد . به خواست او احترام گذاریم . و با گذاشتن وقت ،خدمات حمایتی خود را در داخل خانه ی خودش ارایه دهیم .
کوتاه در باره ی عشق