امید ناگزیر

آسمانی برای پر کشیدن از قید "دانستگی".چشمه ایی برای جوشیدن" شادی" .دشتی سبز پذیرای ابرهایی که تنهایی و جفا را گریه می کنند.شعله ایی که امید است روشنی از وفا گیرد و گرمی از بصیرت .بهانه ایی برای یاد گرفتن از شما .کلاسی برای پس دادن آنچه از شما یاد گرفته ام.سر آخر جایی برای تمنای جام جم از خویش